آغائى : سيد عالىقدر و در فنون هندسى و رياضى منشرح الصدر ، به شعر و شاعرى رغبتى تمام داشت . ديوانى تخمينا سه چهار هزار بيت از او به يادگار است . اشعار برجسته دارد و « سيد » تخلص او است . در جوانيها از شوشتر برآمده در عراق و خراسان به تكميل علوم رياضى پرداخت . و از آنجا به هند افتاده از پادشاه ذى جاه محمد شاه ، عزت و احتشام يافت . در بستن زيج جديد محمد شاهى سرآمد رصدبندان دقيقه‌ياب و احذق اخترشناسان بطليموس انتساب بود . در پيشاور در سنهء 1151 بلاعقب درگذشت . رحمة اللّه عليه » . 117 ) السيد حسين بن السيد نور الدّين [ - 1158 ه . ق ] : « 1 » برادر سيد نعمة اللّه سابق الذكر است . در تحفة العالم مسطور است : « السيد الاولى الاجل ، الفاضل الاديب الاكمل ، السيد حسين بن السيد نور الدّين : سيدى عالىشأن و در فنون ادبيه دستگاهى عالى داشت . كسب فضائل از والد مبرور خود نموده در بدايت حال به هند افتاد . چندى چار و ناچار به تكليف محمد شاه در شاه‌جهان‌آباد دهلى اقامت نمود . اوضاع اين كشور منافر طبع آن عالىجناب بود و چنين است حال هركسى كه او را فىالجمله تميزى باشد به اختيار خود رضا به ماندن نمىدهد . بالجمله از شاه‌جهان‌آباد به بنگاله و از آنجا بر جهاز سوار شده عود به وطن نمود . از اسخياى روزگار و بغايت عالىهمت بود . به دست بذل و ايثار كه بر سلسله و قبيله نمود از اموال بسيارى عارى گشته مجاور ارض اقدس نجف اشرف گرديد و در آن مكان بابركت و اعزاز به مطالعه و تحقيق مطالب علمى و عبادات و رياضات كامروا بود و در همان‌جا مدفون شد . طوبى له و حسن مآب در اكثرى از كتب علمى تعليقات شايسته دارد . از او يك پسر به يادگار ماند سيد محمد على » . 118 ) السيد محمد بن السيد نور الدّين شوشترى « 2 » : در تحفة العالم مسطور است : « السيد الاوحد الامجد السيد محمد بن سيد نور الدّين : به علوم متداوله مربوط و در انشاى فارسى بغايت ماهر و جذبهء قوى داشت . بسى وارسته و آزاده مزاج بود . در شوشتر درگذشت و در جوار والد بزرگوارش آرميد . اعلى اللّه مقامه . از او هفت پسر به وجود آمد : سيد احمد ، سيد على ، سيد حسن ، سيد معصوم ، سيد طيب ، سيد زكى ، سيد كاظم » .

--> ( 1 ) - طبقات اعلام الشيعة ، ص 193 ، تحفة العالم ، ص 117 . ( 2 ) - طبقات اعلام الشيعة ، ص 654 ، تحفة العالم ، ص 117 .